Op de mint groene wolk

Spoiler alert: dit is een zielig verhaal... Lezen op eigen risico

Het beste wat mij kon gebeuren is gebeurd. Een positieve zwangerschapstest. We waren in verwachting. Zo blij dat ik bijna twintig meter boven de wereld aan het zweven was op mijn ‘mint groene’ wolk. Mint groen omdat we niet wisten of het een jongen was of een meisje. Mint groen is voor mij een van mijn favoriete kleuren, dat ter zijde.

Aron zat bijna even hoog als ik op de wolk aangezien hij het ontdekt had. Ik had het gelaten zoals het was, denkende dat het lichte roze streepje in het test venster gewoon iets was dat mijn geest bedacht had. Het was te licht om duidelijk te zijn. Dat dacht ik tenminste. Het was Aron die half struikelend over zijn eigen voeten vanuit de WC naar de woonkamer rende en riep dat we in verwachting waren. Hij zag duidelijk de streep en zo wist ik dat het niet aan mij lag. Meerdere mensen zagen de streep op de foto die ik had gemaakt. Het was duidelijk. We waren in verwachting. Nog nooit in mijn leven had ik zoveel geluk gevoeld als op dat moment. We waren drie jaar bezig en op de dag voor ons vier jaar samen zijn waren we eindelijk in verwachting. Mijn moeder hing huilend aan de telefoon toen ik haar ’s avonds laat de foto door stuurde van onze postieve zwangerschapstest. Ik had later op de middag nog een tweede test gedaan en deze was ook positief, hoewel het streepje veel lichter en bijna onzichtbaar was. Mijn vader en ik waren nog skeptisch. Zoals elke bijna nieuwe bijna moeder zal zijn. Er kon nog van alles mis gaan.

Helaas voor mij werd mijn doem gedachte de waarheid.

Half wakker geworden op mijn mint groene wolk op de volgende dag, de dag dat Aron en ik ons vier jaar samen zijn zouden vieren, had ik het in mijn hoofd gehaald om meer zwangerschaps testen te halen. Nou niet perse meer dan een extra, maar zo’n speciale Clear Blue test. Die speciale die aangeeft hoelang je al zwanger bent. Deze waren duurder dan de twee hele goedkope die ik bij de action had gehaald. Heel veel duurder.

Aron zat in de nacht dienst en bleef wakker met mij om samen naar de Etos op het station te gaan, welke om zeven uur in de ochtend geopend zou worden. De Etos op het station in Leeuwarden was gesloten, dicht en weg. Ik moest wachten tot het negen uur zou zijn en ik naar een andere drogisterij kon gaan om alsnog zo’n test te halen. Aron was te moe en ik vertelde hem dat ik zelf wel naar de drogist zou gaan, op de fiets en dat ik hem zou wakker maken als ik meer wist. Aron ging weer slapen en ik bleef onderzoek doen op internet. Daar kwam ik achter dat de testen van Kruidvat (die in een blauwe verpaking en twee voor vijf euro) een van de meest betaalbare en betrouwbare testen waren op de markt. Voor al het betaalbare aspect.

Even voor negen uur stapte ik op de fiets, richting het centrum. Daar liep ik redelijk nerveus de kruidvat binnen. Ik was er van overtuigd dat er iets niet klopte. Ik vond de zwangerschaps testen onder in het vak. De Clear Blue test, de digitale was goed op voorraad en de  test van Kruidvat zelf, die zo goed werd aangeprezen was bijna uitverkocht. Van beide testen nam ik een verpakking mee en onderweg naar de kassa werd ik verleid door de Cappuccino kruidnoten (waar ik later nog wel wat over vertel in een andere post)

De kassiere die mijn winkelmandje aannam vertelde me dat ik er nogal nerveus uit zag. Dat was ook het punt dat ze mijn zwangerschapstesten over de scanner veegde en het bedrag in het scherm te staan kwam.

“Ik hoop dat de uitslag goed is.” Vertelde ik haar, alsof ik een nerveuse zestienjarige was die voor het eerst zonder condoom gemeenschap had. “We zijn al drie jaar bezig.”

Het laatste voegde ik er aan toe omdat ik zelf door had hoe het klonk. Ik denk dat er niet veel mensen zijn die niet zwanger willen worden die toch een dure test halen die ze laat zien hoelang ze al zwanger zijn maar ook op dat vlak kan ik het mis hebben.

Na ik het betaald had en het in mijn tas had gestopt stapte ik weer op de fiets, onderweg naar huis. Mijn hart in mijn keel en de tranen in de ogen. Ik kwam thuis en nadat ik de hond had aangehaald besloot ik de test te doen. Eerst de goedkopere versie van de kruidvat. Bij deze test duurt het ongeveer vijf minuten voor je een resultaat kan aflezen en in de tussentijd zat ik op het internet het meubulair uit te zoeken voor de baby kamer. Toen de vijf minuten voorbij waren liep ik weer met een zwaar hart in de wc, waar de test lag. Hier was er maar een streepje te zien. Niet zwanger.

Mijn hart zonk door de vloer en alles ging door mijn hoofd. Voornamelijk het feit dat ik dacht dat ze test niet goed was. Dit moest een foutje zijn. Ik had twee positieve testen gehad. Ik was zwanger, toch?

Ik besloot mijn twijfel voor een paar minuten opzij te leggen en mijn trots door te slikken terwijl ik de dure Clear Blue test uit de verpakking priegelde. Twee van mijn nagels knapte op dat moment even de minste van zijn zorgen. Deze test gaf aan dat zolang het zandlopertje in beeld was kon je nog geen accurate uitslag krijgen. De wachttijd van deze test was ongeveer drie minuten. Hij zei me wat ik vreesde en in mijn hart al wist. ‘Niet Zwanger’

Met trillende handen en een brok in mijn keel gebeld met de fertiliteit poli waar ik de volgende dag meteen terecht kon.

Dezelfde dag nog een keer de kruidvat test gedaan. Dom eigenlijk. Deze gaf hetzelfde aan als de vorige. Dat maakte in mijn boekje twee positieve testen en drie negatieve testen.

Op donderdag de 22^e van september zaten we, Aron en ik, geduldig in de wachtkamer van de fertiliteit poli in het ziekenhuis. Na een aantal aanvullende gegevens te hebben gegeven had Aron inmiddels al een kort gesprek met de arts. Hij had verteld over de twee positieve testen en de drie negatieven. De dokter vertelde ons dat een positieve test altijd zwanger betekend. Er werd een inwendige echo gemaakt waarin er geen vrucht kon worden gevonden. Mijn baarmoederslijm was 13.5 mm dik. Niets was zichtbaar in mijn baarmoeder en daarom werd er een verzoek naar een bloedtest. Het zou kunnen dat er nog een beetje hormoon in mijn bloed zichtbaar zou zijn. De uitslag hiervan kwam dezelfde of de volgende dag binnen en dan werden we ook zo snel mogelijk gebeld. We waren dus zwanger. Dat was bevestigd. Of het nog steeds zo zou zijn was niet duidelijk op dit moment. We kregen het advies mee om aan het einde van het jaar terug te komen als we dat wouden. Wat we zeker gaan doen. De afpsraak staat al. De resultaten van de test kwamen binnen twee uren al binnen. Er kon geen hormoon meer worden gevonden. De dokter en ik zijn er beiden van overtuigd dat ik een zeer vroege miskraam heb gehad.

Nu weet ik dat we sowieso kans hebben om natuurlijk zwanger te worden ben ik niet helemaal van mijn roze – uhm mint groene – wolk gevallen, alleen een stukje lager gaan zweven. Zo’n halve centimeter boven de grond.

Nee. Verwerken van zo’n moment doe je niet zo snel.  Toch ben ik niet helemaal in de put geraakt. Er is hoop.

Liefs,

Sharon